غزل تسبیح ملک – فال حافظ

غزل تسبیح ملک – فال حافظ

غزل شماره 301 دیوان حافظ یکی از تابلو‌هایی است که پس از اخذ تصمیم شاه مبنی‌بر به تبعید رفتن شاعر سروده شده و در آن ویژگی‌های روحی حافظ موج می‌زند. حافظ می‌گوید دل زخمی من با لب تو حق نمک دارد و برعهده توست که این حق را نگه داری، او از ممدوح خداحافظی می‌کند و به صورت دعایی می‌گوید خدا با تو باشد؛ سپس به تمجید از او می‌پردازد.

فال حافظ با معنی و تعبیر کامل و تفسیر بیت به بیت غزل شماره 301 حافظ را در تحقیقستان بخوانید.

غزل تسبیح ملک – غزل ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک – غزل 301 حافظ

ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک

حق نگه دار که من می‌روم الله معک

تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس

ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک

در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن

کس عیار زر خالص نشناسد چو محک

گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم

وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یک

بگشا پسته خندان و شکرریزی کن

خلق را از دهن خویش مینداز به شک

چرخ برهم زنم ار غیر مرادم گردد

من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک

چون بر حافظ خویشش نگذاری باری

ای رقیب از بر او یک دو قدم دورترک

غزل شماره 301 حافظ با صدای علی موسوی گرمارودی

نتیجه تفال غزل شماره 301 حافظ :

1- می‌خواهی از یار و دیار خود دور شوی و این اتفاق تو را نگران و آزرده‌خاطر کرده است. او کسیست که به وعده‌های خودش عمل نمی‌کند و اجابت خواسته‌هایت را تا مدتی مدید به تعویق می‌اندازد، اما با همه این حالات دل قوی دار که یار تو را دوست دارد. خدا را شاکر باش که از اراده استوار و محکم بهره می‌بری و در مواقع سختی می‌توانی بسیار توانا و ثابت‌قدم باشی.

2- اگر صداقت و اخلاص را همراه عزم استوارت کنی به هر چیزی که بخواهی می‌رسی. هر چند که مشکلات گاهی مانع راه تو می‌شوند ولی قطعاً تو به مقصود خواهی رسید. محترمانه و صریح از افراد مزاحم بخواه که از سرک کشیدن در زندگی تو دست بردارند.

معنی و تفسیر غزل شماره 301 حافظ – معنی غزل ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک

بیت اول‌

ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک
حق نگه دار که من می‌روم الله معک‌

ای آنکه دل زخم‌دار من با لب تو حق نمک‌خوارگی دارد، یعنی لب تو بر زخم من نمک می‌پاشد.

این حق را حفظ و مراعات کن که من از اینجا می‌روم. خدا نگهدارت باشد.

✦✦✦✦

بیت دوم

تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس
ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک

تو آن پاک‌نژاد اصیل هستی که شرح نیکویی‌های تو خلاصه نیایش فرشتگان در ملکوت اعلاست.

✦✦✦✦

بیت سوم

در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن
کس عیار زر خالص نشناسد چو محک

اگر در یکرنگی و پاکدلی من نسبت به خود تردید داری، مرا آزمایش کن؛ که هیچ عاملی مانند سنگ محک، عیار طلای خالص را باز نمی‌شناسد.

✦✦✦✦

بیت چهارم

گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم
وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یک

به من وعده داده بودی که مست می‌شوم و به تو دو بوسه می‌دهم. زمان وعده از اندازه خود فراتر رفت و ما نه دو بوسه دیدیم و نه یکی.

✦✦✦✦

بیت پنجم

بگشا پسته خندان و شکرریزی کن
خلق را از دهن خویش مینداز به شک

لب و دهان از هم باز کن و شیرین‌زبانی نما. چنان مکن که مردم از اینکه دهان داری یا نداری به شک افتند.

✦✦✦✦

بیت ششم

چرخ برهم زنم ار غیر مرادم گردد
من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک

اگر این سپهر گردنده برخلاف میل و خواسته من گردش کند مسیرش را برهم می‌زنم. من کسی نیستم که از گردش آسمان تحمل خواری کنم.

✦✦✦✦

بیت هفتم

چون بر حافظ خویشش نگذاری باری‌
ای رقیب از بر او یک دو قدم دورترک‌

ای مراقب و نگهبان، حال که محبوب را نزد حافظ خودش تنها نمی‌گذاری، باری چند قدم آن طرف‌تر و دورتر بایست.