غزل مسند جم – فال حافظ
غزل شماره 372 دیوان حافظ در زمان جوانی شاعر و به استقبال غزل سعدی سروده شده و مصراع نخست مطلع غزل سعدی در بیت هشتم غزل حافظ تضمین شده است. حافظ از دل اجازه میخواهد تا از شاهراه میکده عبور کند چراکه همگی برای نوشیدن جرعهای یا بهره گرفتن از فیض الهی به در میخانه محتاجیم. شرط مردانگی آن است که طبق عهد ازلی رندی و عشق بورزیم.
فال حافظ با معنی و تعبیر کامل و تفسیر بیت به بیت غزل شماره 372 حافظ را در تحقیقستان بخوانید.
غزل مسند جم – غزل بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم – غزل 372 حافظ
بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم
کز بهر جرعهای همه محتاج این دریم
روز نخست چون دم رندی زدیم و عشق
شرط آن بود که جز ره آن شیوه نسپریم
جایی که تخت و مسند جم میرود به باد
گر غم خوریم خوش نبود به که میخوریم
تا بو که دست در کمر او توان زدن
در خون دل نشسته چو یاقوت احمریم
واعظ مکن نصیحت شوریدگان که ما
با خاک کوی دوست به فردوس ننگریم
چون صوفیان به حالت و رقصند مقتدا
ما نیز هم به شعبده دستی برآوریم
از جرعه تو خاک زمین در و لعل یافت
بیچاره ما که پیش تو از خاک کمتریم
حافظ چو ره به کنگره کاخ وصل نیست
با خاک آستانه این در به سر بریم
غزل شماره 372 حافظ با صدای علی موسوی گرمارودی
نتیجه تفال غزل شماره 372 حافظ :
انسانی بلندپرواز و کمالگرا هستی و از طرفی برای رسیدن به خواستههایت کوشش چندانی انجام نمیدهی. در خودت تغییر بهوجود آور. با تنبلی کردن و به فکر آینده نبودن نمیتوان کاری را پیش برد پس خیالپردازی را کنار بگذار و با همت و ارادهای قویتر به تلاشت برای رسیدن به مقصود ادامه بده. این دنیا میگذرد و جاه و مقام آن به باد میرود، روزگار را سخت نگیر و خوش باش. قناعت بهترین داروی هر دردی است. از همین امکاناتی که در اختیار داری بهترین استفاده را ببر تا به آرامش برسی.
معنی و تفسیر غزل شماره 372 حافظ – معنی غزل بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم
بیت اول
بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم
کز بهر جرعهای همه محتاج این دریم
اجازه بده تا از شاهراهی که به میخانه میرسد بگذریم، زیرا برای نوشیدن اندکی شراب همگی به این درگاه نیازمند هستیم.
✦✦✦✦
بیت دوم
روز نخست چون دم رندی زدیم و عشق
شرط آن بود که جز ره آن شیوه نسپریم
وقتی از روز ابتدای آفرینش طرفدار عشق و رندی بودیم، چنین ایجاب میکند که بهجز راه عشق و رندی به راه دیگری قدم ننهیم.
✦✦✦✦
بیت سوم
جایی که تخت و مسند جم میرود به باد
گر غم خوریم خوش نبود به که می خوریم
در این دنیا که تخت و پایگاه جمشید بازیچه دست باد است، شایسته نیست که غصه بخوریم، بهتر آن است که شراب بنوشیم.
✦✦✦✦
بیت چهارم
تا بو که دست در کمر او توان زدن
در خون دل نشسته چو یاقوت احمریم
در آرزوی اینکه بتوانیم دست خود را دور کمر او حلقه کنیم مانند یاقوت قرمز خونین دل و در رنج هستیم.
✦✦✦✦
بیت پنجم
واعظ مکن نصیحت شوریدگان که ما
با خاک کوی دوست به فردوس ننگریم
ای اندرزگو، ما شیدایان را نصیحت مکن که ما تا خاک کوی دوست هست به بهشت توجه نمیکنیم.
✦✦✦✦
بیت ششم
چون صوفیان به حالت و رقصند مقتدا
ما نیز هم به شعبده دستی برآوریم
اکنون که صوفیان پیشوا و سرمشق وجد و سماع شدند، ما نیز به ناچار و از روی تقلید و فریبکاری دستی میجنبانیم.
✦✦✦✦
بیت هفتم
از جرعه تو خاک زمین دُر و لعل یافت
بیچاره ما که پیش تو از خاک کمتریم
زمین از اندک شرابی که تو بر آن ریختی به مروارید و سنگ قیمتی دسترسی پیدا کرد، ما مستمند هستیم که پیش تو ارزش خاک را هم نداریم.
✦✦✦✦
بیت هشتم
حافظ چو ره به کنگره کاخ وصل نیست
با خاک آستانه این در به سر بریم
ای حافظ، وقتی راهی برای رسیدن به بلندای قصر وصال نداریم به ناچار با خاک آستانه درگاه این کاخ میسازیم.
