غزل نو بهار حسن – فال حافظ

غزل نو بهار حسن – فال حافظ

غزل شماره 394 دیوان حافظ غزلی عاشقانه و بسیار زیباست که به وصف معشوق می‌پردازد. شاعر معشوق جوان خویش را مخاطب قرار داده و می‌گوید صورت همچون ماه تو زیبایی فصل بهار را دارد. خال سیاه و خطوط چهره‌ات مرکز و مدار زیبایی‌هاست. حافظ زیبایی را به دایره‌ای تشبیه کرده که نقطه وسط آن و جایی که پرگار به دور آن می‌چرخد چهره محبوب است.

فال حافظ با معنی و تعبیر کامل و تفسیر بیت به بیت غزل شماره 394 حافظ را در تحقیقستان بخوانید.

غزل نو بهار حسن – غزل ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن – غزل 394 حافظ

ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن

خال و خط تو مرکز حسن و مدار حسن

در چشم پرخمار تو پنهان فسون سحر

در زلف بی‌قرار تو پیدا قرار حسن

ماهی نتافت همچو تو از برج نیکویی

سروی نخاست چون قدت از جویبار حسن

خرم شد از ملاحت تو عهد دلبری

فرخ شد از لطافت تو روزگار حسن

از دام زلف و دانه خال تو در جهان

یک مرغ دل نماند نگشته شکار حسن

دایم به لطف دایه طبع از میان جان

می‌پرورد به ناز تو را در کنار حسن

گرد لبت بنفشه از آن تازه و تر است

کآب حیات می‌خورد از جویبار حسن

حافظ طمع برید که بیند نظیر تو

دیار نیست جز رخت اندر دیار حسن

غزل شماره 394 حافظ با صدای علی موسوی گرمارودی

نتیجه تفال غزل شماره 394 حافظ :

در این روزها روزگارت به خوشی سپری خواهد شد. عهدی با یاری بستی که بسیار فرخنده و خوب است. زندگی روشن و سعادتمندی در انتظار توست. از نعمت داشتن خانواده‌ای خوب و مهربان برخوردار هستی. فرصت‌ها را غنیمت بدان و با عقل و اندیشه، در فکر آینده‌ای بهتر باش و به خاطر خوشی‌ها و پیروزی‌های امروز، مغرور و خودپسند نشو. شاید بهتر باشد کمی از طمع‌ورزی خودت نیز کم کنی.

معنی و تفسیر غزل شماره 394 حافظ – معنی غزل ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن

بیت اول‌

ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن
خال و خط تو مرکز حسن و مدار حسن‌

ای آنکه چهره تو منظره زیبای ماه را دارد و بهار آراسته جهان زیبایی است، خال سیاه رخسار تو مرکز دایره جمال و سبزه عذار تو محیط و مدار این دایره است.

✦✦✦✦

بیت دوم

در چشم پرخمار تو پنهان فسون سحر
در زلف بی‌قرار تو پیدا قرار حسن

در دیده نیم‌مست تو معجزه جادوگری نهان است و در گیسوی پریشان تو قرارگاه زیبایی است.

✦✦✦✦

بیت سوم

ماهی نتافت همچو تو از برج نیکویی
سروی نخاست چون قدت از جویبار حسن

هیچ ماه مانند تو از برج آسمان جمال نمایان نشد، هیچ سرو همچون قامت بلند تو در کنار جوی بوستان زیبایی سر بر نیفراشت و قیام نکرد.

✦✦✦✦

بیت چهارم

خرم شد از ملاحت تو عهد دلبری
فرخ شد از لطافت تو روزگار حسن

از شیرین نمکی یا نمک حسن داشتن تو روزگار دلستانی طراوت و تازگی یافت و از نازک‌اندامی تو ایام زیبایی فرخنده و مبارک گشت.

✦✦✦✦

بیت پنجم

از دام زلف و دانه خال تو در جهان
یک مرغ دل نماند نگشته شکار حسن

هر طایر دلی که در عالم بود از بند گیسو و دانه خال تو نرست و صید شاهین جمال تو شد.

✦✦✦✦

بیت ششم

دایم به لطف دایه طبع از میان جان‌
می‌پرورد به ناز تو را در کنار حسن

دایه طبیعت پیوسته با مهربانی از صمیم جان تو را در آغوش زیبایی خداداد پرورش می‌دهد.

✦✦✦✦

بیت هفتم

گرد لبت بنفشه از آن تازه و‌ تر است
کآب حیات می‌خورد از جویبار حسن

بر پیرامون لب تو بنفشه خط سبزت بدان جهت خرم و باطراوت است که آب نوشین بقا از جویبار بستان حسن تو می‌نوشد.

✦✦✦✦

بیت هشتم

حافظ طمع برید که بیند نظیر تو
دیار نیست جز رخت اندر دیار حسن

حافظ امید ندارد که دیگری را به زیبایی تو بیابد، جز طلعت دلگشای تو در ملک زیبایی چهره‌ای نیست.