
غزل شیوه چشم سیاه – فال حافظ
غزل شیوه چشم سیاه – فال حافظ
غزل شماره 409 دیوان حافظ با الهام از غزل عبید زاکانی که در مدح شاه شیخ ابواسحاق است برای تمجید از شاه منصور توسط شاعر سروده شده است. تمامی ابیات این غزل خطاب به معشوق و در وصف جمال و کمال اوست. نافه چین یا مشک خوشبو با خاک پای یار همقیمت است و خورشید زیر کلاه محبوب پرورده شده است. نرگس چشم یار را ندیده است، پس فخر میفروشد.
فال حافظ با معنی و تعبیر کامل و تفسیر بیت به بیت غزل شماره 409 حافظ را در تحقیقستان بخوانید.
غزل شیوه چشم سیاه – غزل ای خونبهای نافه چین خاک راه تو – غزل 409 حافظ
ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
خورشید سایه پرور طرف کلاه تو
نرگس کرشمه میبرد از حد برون خرام
ای من فدای شیوه چشم سیاه تو
خونم بخور که هیچ ملک با چنان جمال
از دل نیایدش که نویسد گناه تو
آرام و خواب خلق جهان را سبب تویی
زان شد کنار دیده و دل تکیه گاه تو
با هر ستارهای سر و کار است هر شبم
از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو
یاران همنشین همه از هم جدا شدند
ماییم و آستانه دولت پناه تو
حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت
آتش زند به خرمن غم دود آه تو
غزل شماره 409 حافظ با صدای علی موسوی گرمارودی
نتیجه تفال غزل شماره 409 حافظ :
1- چرا از سر جنگ وارد میشوی و با خوبی درگیر هستی؟ از این راهی که رفتهای بازگرد که تو مرد جنگ و خونریزی نیستی. وجودت پر از آرامش و صلح است و تو برای بسیاری الگو هستی.
2- در حسرت چیزی به سر میبری و میخواهی همه را دور هم جمع کنی. مقصود بسیار به تو نزدیک است، به زودی به آن خواهی رسید. نهایت تلاش و کوشش خودت را به کار ببند و از لطف و عنایت پروردگار ناامید مباش.
معنی و تفسیر غزل شماره 409 حافظ – معنی غزل ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
بیت اول
ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
خورشید سایهپرور طرف کلاه تو
ای کسی که ارزش خاک زیر پای تو برابر با خونبها و دیه نافه آهوی چین است و خورشید در زیر سایه گوشه کلاه تو پرورش یافته است.
✦✦✦✦
بیت دوم
نرگس کرشمه میبرد از حد برون خرام
ای من فدای شیوه چشم سیاه تو
ای آنکه جان من فدای ناز و ادای چشم سیاه تو باد، از خانه بیرون خرام که نرگس با ناز و غمزه بیش از اندازه جلوهگری میکند.
✦✦✦✦
بیت سوم
خونم بخور که هیچ ملک با چنان جمال
از دل نیایدش که نویسد گناه تو
مرا بکش و خونم را پایمال کن، زیرا هیچ فرشتهای با این زیبایی که تو داری راضی نمیشود که گناه تو را ثبت کند.
✦✦✦✦
بیت چهارم
آرام و خواب خلق جهان را سبب تویی
زان شد کنار دیده و دل تکیه گاه تو
تو باعث آرامش دل و خواب چشم جهانیان هستی. از این رو بر چشم و در دل جای گرفته و بر آنها تکیه زدهای.
✦✦✦✦
بیت پنجم
با هر ستارهای سر و کار است هر شبم
از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو
هر شب از حسرت دیدار پرتو روی ماه تو با هر ستارهای که در آسمان است گفتگو و درد دل دارم.
✦✦✦✦
بیت ششم
یاران همنشین همه از هم جدا شدند
ماییم و آستانه دولت پناه تو
دوستان معاشر همه از هم جدا شدهاند. تنها من در کنار درگاه تو که جایگاه اقبال و پیروزی است، ماندهام.
✦✦✦✦
بیت هفتم
حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت
آتش زند به خرمن غم دود آه تو
ای حافظ، از لطف و توجه و احسان خداوندی نومید مشو زیرا عاقبت حرارت و دود آه تو خرمن غم و اندوه را آتش زده و از بین میبرد.



