
غزل نقد عمر – فال حافظ
غزل نقد عمر – فال حافظ
غزل شماره 456 دیوان حافظ محصول ایام جوانی شاعر بوده که تحت تأثیر فلسفه خیامی، در فصل بهار، در کنار سبزه و در حال بادهنوشی سروده شده است. حافظ به مخاطب پند میدهد که تلاش کند در فصل بهار عمر را به خوشی بگذراند و شادمان باشد؛ چراکه بعد از مرگش گُلهای بسیاری میشکفد اما او در خاک مدفون است و نمیتواند که از آنها بهره ببرد.
فال حافظ با معنی و تعبیر کامل و تفسیر بیت به بیت غزل شماره 456 حافظ را در تحقیقستان بخوانید.
غزل نقد عمر – غزل نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی – غزل 456 حافظ
نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
چنگ در پرده همین میدهدت پند ولی
وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است
حیف باشد که ز کار همه غافل باشی
نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف
گر شب و روز در این قصه مشکل باشی
گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست
رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی
غزل شماره 456 حافظ با صدای علی موسوی گرمارودی
نتیجه تفال غزل شماره 456 حافظ :
این روزها فرصتهایی گرانبها در اختیارت قرار میگیرند، آنها را به راحتی از دست مده. عاقلانه به خود و اهدافت بیندیش و از مشورت با دیگران خودداری نکن. غفلت و بیفکری، تو را از رسیدن به مقصود دور میکند. در این چند صباح زندگی تلاش کن غصه دنیا را مخوری و از زندگی و نعمتهایی که خدا به تو بخشیده است، لذت ببری. از مشکلات و ناملایمات راه گلایه نکن. اگر نقشهای درست و بر اساس عقل و تدبر داشته باشی، هیچ چیز مانع تو نخواهد شد. در انتخاب دوستان و همنشینان بیشتر دقت کن.
معنی و تفسیر غزل شماره 456 حافظ – معنی غزل نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
بیت اول
نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
آغاز بهار است. سعی کن تا شاد و خوش و خرم باشی چرا که بعد از مرگت بسیار گل از خاک سر برآورد که تو در زیر خاک خفته باشی.
✦✦✦✦
بیت دوم
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
من درباره اینکه در این نوبهار با چه کسی همنشین شده و چه بنوشی چیزی نمیگویم، زیرا اگر باهوش و دانا باشی خودت بهتر میدانی.
✦✦✦✦
بیت سوم
چنگ در پرده همین میدهدت پند ولی
وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
چنگ نیز با آهنگ موسیقی و سربسته همین اندرز را به تو میدهد، اما پند و اندرز زمانی مؤثر واقع میشود که پذیرای آن باشی.
✦✦✦✦
بیت چهارم
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است
حیف باشد که ز کار همه غافل باشی
در باغ هر برگی مانند کتابی است که حالاتی خاص را بازگو میکند. حیف است که تو از این همه حالات و کیفیات بیخبر بمانی.
✦✦✦✦
بیت پنجم
نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف
گر شب و روز در این قصه مشکل باشی
اگر شب و روز در فکر غم و غصههای دنیا باشی، این غم و اندوه سرمایه عمرت را بیثمر از بین میبرد.
✦✦✦✦
بیت ششم
گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست
رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
هرچند میان ما و دوست راهی دراز و خوفناک فاصله است، اگر از منزلگاههای بینراه آگاهی داشته باشی طی این راه آسان است.
✦✦✦✦
بیت هفتم
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی
ای حافظ، اگر بخت و اقبال بلند تو را یاری کند، در دام آن زیباروی خوش اندام افتاده و صید او خواهی شد.



