غزل منزلگه یار – فال حافظ

غزل منزلگه یار - فال حافظ

غزل منزلگه یارفال حافظ

غزل شماره 51 دیوان حافظ یکی از غزل‌های عاشقانه ایام جوانی، یعنی قبل از سی سالگی اوست، ایامی که حافظ از خواجوی کرمانی در شعر و شاعری نکته‌ها می‌آموخت و گاه از سبک شعری او تأثیر می‌پذیرفت. در این غزل که سراسر توصیف زیبایی و ملاحت دلدار است، حافظ به وفاداری خود اشاره دارد و اینکه یار شیرین سخن به او شیوه غزل گفتن را آموخته است.

فال حافظ با معنی و تعبیر کامل و تفسیر بیت به بیت غزل شماره 51 حافظ را در تحقیقستان بخوانید.


غزل منزلگه یارغزل لعل سیراب به خون تشنه لب یار من استغزل 51 حافظ

 

لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است

وز پی دیدن او دادن جان کار من است

شرم از آن چشم سیه بادش و مژگان دراز

هر که دل بردن او دید و در انکار من است

ساروان رخت به دروازه مبر کان سر کو

شاهراهیست که منزلگه دلدار من است

بنده طالع خویشم که در این قحط وفا

عشق آن لولی سرمست خریدار من است

طبله عطر گل و زلف عبیرافشانش

فیض یک شمه ز بوی خوش عطار من است

باغبان همچو نسیمم ز در خویش مران

کآب گلزار تو از اشک چو گلنار من است

شربت قند و گلاب از لب یارم فرمود

نرگس او که طبیب دل بیمار من است

آن که در طرز غزل نکته به حافظ آموخت

یار شیرین سخن نادره گفتار من است

 

غزل شماره 51 حافظ با صدای علی موسوی گرمارودی


نتیجه تفال غزل شماره 51 حافظ :

1- نگران و هراسان نباش. به تلاش خودت ادامه بده و با اراده به سمت اهدافت حرکت کن تا پیروزی را در آغوش بگیری و توکل بر خدا را فراموش نکن.

2- دوستان صمیمی و قدیمی خود را هیچگاه فراموش مکن.

3- از انتقاد و عیب جویی افراد نادان اطرافت هراسی نداشته باش که نمی‌توانند خدشه‌ای به تو وارد کنند.

4- اگر در آستانه ازدواج هستی دل خوش دار که ازدواج موفقی خواهی داشت و به سعادت خواهی رسید.


معنی و تفسیر غزل شماره 51 حافظمعنی غزل لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است

 

بیت اول

 

لعلِ سیرابِ بخون تشنه لبِ یارِ من است
وز پیِ دیدن او دادن جان کارِ من است

 

لعل به خون تشنه و‌تر و تازه، لب یار من است؛ و برای دیدن لب یار یا برای دیدن خودِ جانان و یا بعد از دیدن جانان و یا لب جانان، کارِ من جان دادن است.

 

لعل: اسم یک گوهر مشهور و معین

 

سیراب: در لغت به معنی از آب سیر گشته، ولی مجازاََ به معنی طراوت و لطافت است

 

به خون تشنه: تشنه خون، عبارت است از سرخی زیاد

 

✦✦✦✦

 

بیت دوم

 

شرم از آن چشمِ سیه بادش و مژگانِ دراز
هر که دل بُردنِ او دید و در انکار من است

 

از آن چشمان سیاه و مژگانِ دراز، شرمش باد هر آن که دلبری و شیوه آن جانان را دیده و با وجودِ این در انکار من است.

 

یعنی شرمنده باد آن کسی که سود او جنون و رسوایی مرا انکار می‌کند. زیرا جانان با آن چشم و مژگان به هر که توجه کند، اسیر کمند عشق می‌کندش و بعد از عشق دیوانگی و جنون ضروری است.

 

برخی گویند: غرض از انکار من یعنی عشق مرا انکار می‌کند. یعنی گوید تو عاشق نیستی

 

✦✦✦✦

 

بیت سوم

 

ساروان رخت به دروازه مبر کآن سر کُو
شاه راهیست که منزلگه دلدار من است‌

 

ای ساربان رخت و اثواب مرا از دروازه شهر بیرون مبر، زیرا سر کوی آن جانان شاه راهی است که هم آنجا سر منزل دلدار من است.

 

یعنی مسیر و گردشگاهش است. زیرا آن محله و آن سر کوی، مجمع دلبران است. پس در اینصورت آنجا را ترک می‌کنی کجا می‌روی.

 

ساربان: شتربان

 

رخت: اسباب خانه

 

 دروازه: در‌های محله که شب‌ها برای ایمن ماندن از ورود دزد بسته می‌شود 

 

شاهراه: بهترین راه، زیرا شاه به معنای بهتر و خوب است

 

سر منزل:  ابتدای محل نزول

 

✦✦✦✦

 

بیت چهارم

 

بنده طالعِ خویشم که درین قحطِ وفا
عشقِ آن لولی سرمست خریدارِ من است

 

غلام طالع خود هستم که در این قحطی وفا، یعنی در دورانی که کسی به کسی وفا نمی‌کند. این از اقبال من است که عشق و محبت آن لولی مرا بی اختیار به خود جذب نموده، عاشق خود کرده است.

 

قحط: نایاب 

 

قحط وفا: کسی به کسی وفا نکند

 

لولی: نام طایفه‌ای از کولیان عجم است که مابین شیراز و اصفهان ییلاق قشلاق دارند

 

سرمست: سرخوش

 

✦✦✦✦

 

بیت پنجم

 

طبله عطرِ گل و زلفِ عبیر افشانش
فیضِ یک شمه ز بویِ خوشِ عطارِ من است

 

طبله عطر گل (مراد خود گل است) و زلف عبیر افشان (باز هم مراد خود گل است) یک فیض جزیی است از بوی خوش عطار من.

یعنی گل، بوی خوش و معطر خود را از جانان من استقاضه کرده است.

 

حاصل کلام: بوی خوشی که در گل وجود دارد یک شمه و یک ذره از بوی خوش جانان من است.

 

طبله: تقریباََ مثل طبق است، ولی گرد نیست

 

فیض: در اصطلاح بهره و نفعی به کسی رسیدن

 

✦✦✦✦

 

بیت ششم

 

باغبان همچو نسیمم ز درِ خویش مران
کآبِ گلزارِ تو از اشکِ چو گلنارِ من است‌

 

ای باغبان مرا، چون نسیم از درِ باغ مَران، زیرا آب گلزار تو از اشک، چون گلنار چشم من است. یعنی باغت از اشک چشم من سیراب می‌شود.

 

یعنی نسیم، درِ باغ قرار نگرفته زود می‌گذرد. پس حالا مرا هم مانند نسیم مکن. یعنی زود از درِ باغ مرانم. بلکه بگذار وارد باغت شوم و آن را سیر و تماشا نمایم و در گوشه‌ای از آن قرار بگیرم.

 

✦✦✦✦

 

بیت هفتم

 

شربتِ قند و گلاب از لبِ یارم فرمود
نرگسِ او که طبیبِ دلِ بیمارِ من است

 

چشمان، چون نرگس او که طبیب دلِ خسته من است. برای مداوا از لب یار شربت گلابدار برایم تجویز کرده است.

 

✦✦✦✦

 

بیت هشتم

 

آنکه در طرزِ غزل نکته به حافظ آموخت
یارِ شیرین سخنِ نادره گفتارِ من است

 

آنکه در طرز و اسلوب غزل گفتن به حافظ نکته آموخت، یار شیرین بیان و نادره گفتار من است.

 

طرز: نمط و اسلوب

 

نادره گفتار: مراد از کسی که سخنان او را کسی دیگر نتواند بگوید


دوست داری فال حافظ بگیری ؟ روی دکمه زیر کلیک کن 🙂

227

به گمان من انسان برای موفقیت در زندگانی باید بتواند در چهار زمینه استاد شود: مناسبات، تدارکات، نگرش و رهبری. امید است در تحقیقستان بتوانم مطالبی را در زمینه های فوق ارائه دهم .

دیدگاه کاربران
  • t 18 نوامبر 2020 / 02:17

    میشه یکم واضحدوکاملترباشه!

    • حسین شریفی 18 نوامبر 2020 / 10:33

      درود
      لطفا توضیح دهید که چه چیزی بایستی واضح تر باشه و کامل تر ؟

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تحقیقستان
توسط
تومان

از آخرین مقالات و تخفیفات هیجان انگیز تحقیقستان باخبر شوید!

  • این فیلد برای اعتبار سنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند .